تناسب اندام

وزن بدن مجموع استخوان، عضله، اندام ها، مایعات بدن و بافت چربی است.حفظ وزن در میزانی ثابت، توسط سیستم پیچیده ای از مکانیسم های هورمونی، عصبی، شیمیایی و همچنین پلی مورفیسم های ژنتیک فردی هماهنگ می گردد که مابین انرژی دریافتی و انرژی مصرفی در محدوده ای نسبتا دقیق تعادل ایجاد میکنند. اختلالات این مکانیسم ها منجر به نوسانات شدید وزنی می گردد. وزن بدن اغلب با اصطلاحات ترکیبات آن توصیف میشود، در یک مدل سنتی بدن به دوبخش توده چربی که چربی کل منابع بدنی از جمله مغز، اسکلت و بافت های چربی را شامل میشود و توده بدون چربی تقسیم میشود. توده بدون چربی شامل آب، پروتیین و مواد معدنی می باشد که این اجزا نسبتا از فردی به فرد دیگر ثابت است.
برای دستیابی به کاهش وزن، کاهش بافت چربی اضافی، ضمن حفظ توده بدون چربی مطلوب می باشد. آب بدن که 65درصد وزن بدن را تشکیل می دهد، متغیرترین جز توده ماهیچه ای است و وضعیت هیدریشن بدن می تواند سبب نوسانات در وزن بدن شود. کاهش توده ماهیچه ای فرآیند کاهش وزن را متوقف و از کاهش بیشتر وزن جلوگیری می کند.

اضافه وزن و چاقی

چاقی مسئله ای پیچیده مربوط به شیوه زندگی، محیط و ژن هاست. فاکتورهای محیطی و ژنتیکی تداخل پیچیده ای با تاثیرات روانی، فرهنگی و فیزیولوژیکی دارند؛ به همین دلیل هیچ تئوری نمی تواند همه تظاهرات چاقی را توضیح داده و در همه افراد نز به طور ثابتی به کار رود.گزینه های تغذیه ای و شیوه زندگی می توانند ژن های محرک چاقی را فعال یا غیرفعال نمایند.

چربی بدن و اندازه گیری های محیط ها

اندازه گیری BMI ، معمولترین راه برای ارزیابی چربی بدن و میزان خطر مسائل سلامتی مربوط به وزن در فرد می باشد.
افراد با BMI بیشتر از 25 را به عنوان اضافه وزن و افرادی که BMI بیشتر از 30دارند به عنوان افراد چاق طبقه بندی می شوند.افزایش BMI در طول زمان اثرات قابل ملاحظه ای بر پیامدهای سلامتی دارد.
دور کمر بیشتر از 102 سانتی متر در آقایان و بیشتر از 88 در زنان، و شاخص دور کمر همبستگی قوی با کاهش حساسیت به انسولین در سالمندان دارد و اندازه گیری آن برای ارزیابس خطر بیماری کمک کننده است.
WHR (شاخص نسبت دور کمر به باسن) بیشتر از 0.8 و 0.1 به ترتیب در زنان و مردان با خطر بالای بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.

میزان و سرعت کاهش وزن

کاهش وزن بدن شامل از دست داد هم پروتئین و نیز چربی است که تا حدودی مقادیر این کاهش ها توسط سرعت کاهش وزن؛ تعیین میشود. کاهش شدید کالری که منجر به کاهش وزن سریع میشود پاسخ هایی شبیه گرسنگی ایجاد میکند و از عوارض متابولیک گرسنگی میتوان افت فشار خون، خشکی پوست و مو، یبوست، اختلالات سیستم عصبی، افسردگی و ... را نام برد.
کاهش وزن به صورت تدریجی طی مدت زمان بیشتر باعث محدود شدن کاهش پروتئین های حیاتی و پیشگیری از کاهش ناگهانی متابولیسم به همراه کاهش وزن شدید میشود.

فعالیت بدنی

برنامه های کاهش وزن، کاهش اجتناب ناپذیری در ماهیچه ها و متابولیسم دارند. ورزش کردن با افزایش ماهی چه های بدن نسبت به چربی، به پیشگیری از کاهش متابولیسم کمک می کند. همچنین باعث تقویت سلامت قلبی و افزایش حساسیت به انسولین می شود.

حفظ وزن بدنی کاسته شده

افراد چاقی که وزن خود را کاهش داده اند حتی پس از کاهش وزن موردنظر نیز باید انرژی کمتری دریافت نمایند. رژیم های محدود از چربی، اندازه گیری وزن به صورت مکرر و فعالیت بدنی از عوامل مرتبط با حفظ وزن کاسته شده می باشند.