تغذیه و رژیم درمانی کودکان

کودکی دوره ای است که پس از نوزادی شروع شده و تا بلوغ ادامه می یابد.سرعت رشد پس از سال نخست زندگی به میزان قابل توجه کاهش می یابد و بروز تغییرات در این سن، در مقایسه با نوزادی و نوجوانی اندک است.به طور میانگین وزن کودک طی هر سال 1.5-3.5 کیلوگرم افزایش می یابد، تا زمانی که کودک به سن 9-10 سالگی برسد.پس از این سن، سرعت رشد افزایش می یابد که نشان دهنده ی آغاز دوره بلوغ است.افزایش قد تا زمانی که جهش رشدی دوره بلوغ رخ دهد، در هر سال به طور متوسط5-9 سانتی متر می باشد.
در سال های اولیه کودکی، چربی به تدریج کم میشود و در سن 4-6 سالگی به حداقل میزان می رسد. سپس کودکان برگشت توده چربی را تجربه خواهند کرد؛ که افزایش چربی بدن به منظور آماده شدن برای جهش رشدی دوران بلوغ است.
برگشت توده چربی زودهنگام، با افزایش BMI در بزرگسالی در ارتباط است.

نمودار رشد:

وزن گیری بسیار سریع به نحوی که از منحنی های رشد بالاتر برود،بیانگر چاقی کودک است. توقف وزن گیری طی یک دوره زمانی یا کاهش وزن، ممکن است به دلیل سوئ تغذیه، یک بیماری حاد، یک بیماری مزمن تشخیص داده نشده، یا مشکلات مهم احساسی یا خانوادگی باشد.

مکمل های ویتامین - مینرال

برخی مواد مغذی کمتر از میزان کافی و برخی دیگر بیش از حد در مکمل ها وجود دارند. کودکان نباید دوزهای بالا را دریافت کنند، به ویژه ویتامین های محلول در چربی که مقادیر بالای آنها میتواند منجر به مسمومیت شود. به دلیل طعم و ظاهر برخی از مکمل های ویتامین-مینرال که شبیه آب نبات هستند، والدین باید آنها را دور از دسترس کودکان نگهداری کنند تا از دریافت بیش از حد مواردی مثل آهن پیشگیری شود.

فاکتورهای موثر بر دریافت غذا

عادات، دوست داشتن و دوست نداشتن غذا در سال های اولیه زندگی تثبیت می شوند و تا دوران بزرگسالی ادامه پیدا می کنند. مهمترین عوامل موثر بر دریافت غذا در سال های تکامل کودک شامل موارد زیر می باشد:
محیط خانواده، روندهای اجنماعی، رسانه ها، تاثیر همسالان و بیماری ها

تغذیه کودکان

همچنان که سرعت رشد پس از یک سالگی کند میشود، اشتها کمتر میشود، که موجب نگرانی والدین می شود. علاقه کودکان به غذا کمتر میشود و توجه بیشتری به جهان اطراف خود نشان میدهند.جرو بحث بر سر غذا برای هیچ کودکی نتیجه بخش نیست، باید به خاطر داشت این دوره یک دوره تکاملی و گذراست. نه کنترل بیش از حد و نه آزاد گذاشتن بیش از حد کودک در مورد غذا خوردن موفق نخواهد بود.
به موارد زیر توجه کنید:
  • والدین نباید برنامه غذایی کودک را مرتبا تغییر دهند.
  • دمای غذای زیاد باعث میشود کودک غذا را پس بزند
  • بسیاری از کودکان غذاهایی که خیلی با هم مخلوط شوند و یا اجزاء آنها قابل تفکیک نباشد را دوست ندارن.
  • بعضی غذاها را نه به دلیل طعم بلکه به دلیل بویشان نمی پذیرند.
  • آب میوه ها متداول ترین نوشیدنی برای کودکان هستند. دریافت بیش از حد آبمیوه، علاوه بر اینکه موجب تغییر محتوای مواد مغذی رژیم می شود، منجر به سوء جذب کربوهیدرات و بروز اسهال های مزمن و ناشناخته شود. بنابراین در دوره درمان اسهال های حاد باید از آب میوه ها، به خصوص آب سیب و آب گلابی، پرهیز شود.
  • دریافت بیش از حد آب میوه باعث کاهش اشتها و کاهش دریافت و درنتیجه رشد ضعیف کودک میشود.
  • یبوست مزمن میتواند منجر به بی اشتهایی، کاهش دریافت غذا و کمبود رشد در کودک شود. حصول اطمینان از دریافت کافی مایعات و فیبر میتواند به درمان یبوست کمک کند. از آنجا که دریافت فیبر کودکان، به ویژه آنهایی که به سختی غذا میخورند، معمولا کم است؛ دریافت فیبر را میتوان با افزودن غذاهایی مانند حبوبات، میوه ها( مخصوصا میوه های خشک)، سبزیجات، غلات صبحانه پرفیبر، کلوچه های تهیه شده از سبوس افزایش داد.